خلاصه فصل 2

زمینه های روابط انسانی در آموزشگاه استاد : دکتر ابوالفضل بختیاری

دانشجو: حمیدرضا عزیزی

مقدمـه :

زمینه های روابط انسانی در آموزشگاه ، بیانگر از آن است که نقش ها و اهداف سازمانی مدارس و دانشگاه ها مانند آمـوزش و یادگیـری ، انگیـزش و علاقه به کار ، اعمال مدیریت و ایجاد شرایط و بسترهای مناسب کار در سازمان های آموزشی ؛ در حد بسیار بالایی با برقراری روابط انسانی مرتبط می باشد. دبیران و مدیران چنانچه بخواهند وظایف خود را به درستی انجام دهند باید بطور اجتناب ناپذیر آن را از طریق روابط انسانی ارائه و انجام دهند.

یکی از زمینه های روابط انسانی آموزش و یادگیری است. نیازها در روابط انسانی یکی دیگر از عوامل بسیار مهم و تعیین کننده وضعیت رفتار و روابط بین افراد است. نوع نیازها، سطح نیازها و همچنین جاذبیت محرکها زمینه های پاسخ های متفاوت و یا به عبارتی دیگر روابط بین افراد را روشن می کند. یک از جنبه های مهم مدیریت روابط انسانی در مدیریت آموزشگاهی توجه به نیازهای کودکان، نوجوانان و جوانان و تطبیق برنامه ها و فعالیتهای مدرسه با این نیازهاست. یعنی نقطه آغازین کار تربیت از شناختن نیازهای دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی جریان پیدا می کند. یادگیری یک پدیده اجتماعی است که بدون وجود روابط بین اعضای جامعه امکان پذیر نیست. اولین چیزی که مدیران آموزشگاهی باید به خاطر بسپارند و به عنوان یک بحث تخصصی در نظر داشته باشند این است که یادگیری به عنوان اساسی ترین کار در مدرسه ، بدون برقراری روابط ، کنش و واکنش و تعامل بین مدیر یا معلم شاگرد و محیط امکان پذیر نیست.یکی از زمینه هایی که ضرورت روابط انسانی را در آموزشگاه نشان می دهد سبک مدیریت است. چهار سبک اساسی در روابط انسانی عبارتند از سبک حمایتی رهبری ؛ سبک دستوری رهبری ؛ سبک مشارکتی رهبری و سبک موفقیت – مداری رهبری. در سبک حمایتی، بر نیازها و خواسته ای کارکنان تأکید می شود. در سبک دستوری کار و قواعد و رویه های اداری مورد توجه قرارمی گیرد . سبک مشارکتی بر شرکت کردن در تصمیم گیری ها و اظهار وجود و در جریان امور بودن کلیـه عناصر آمـوزشی اعم از دانش آموزان و معلمان و کارکنـان تآکید و توجه دارد. و در نهایت در سبک موفقیت، مدیریت برای همکاران خیلی اهمیت قائل است و انتخاب هدف که اساسی ترین کار سازمان است را به کارکنان واگذار می کند و تفویض اختیار بالاترین سطح روابط انسانی در سازمان می باشد. از دیگر عوامل مهم و اثر گذار در آموزشگاه محیط و شرایط خاص آموزشگاه می باشد. جو سازمانی عبارتست از مجموعه حالات و خصوصیات با ویژگیهای حاکم بر یک محیط آموزشی است که آن را گرم یا سرد ، قابل اعتماد یا غیر قابل اعتماد ، ترس آور یا اطمینان بخش می سازد و سبب تمایز دو محیط آموزشی یا دو مدرسه مشابه از یکدیگر می شود .این جو می تواند باز، بسته یا مسموم باشد. باز یعنی افراد در آن احساس آزادی می کنند و در مقابل در جو بسته افراد از نظر فکری و رفتاری دارای محدودیت های می باشند. و در نهایت جو مسموم علاوه بر بسته بودن و محدودیت ها ، افراد به یکدیگر مظنون هستند.

نتیجه :

هدف ها و خط و مشق های سازمانی مدارس و محیط های آموزشی با ایجاد روابط انسانی تحقق می یابد. نیازها به وجود آورنده ارتباطات می باشند و در مسیر این ارتباط ها نیازها برطرف می گردند. از طرفی یادگیری ویژگی خاصی است که به وسیله آن، انسانها را از یکدیگر متمایز می سازد. این توانایی توان فوق العاده و ویژگی خاص انسان توانایی زندگی اجتماعی او را تشکیل می دهد و توجه به نیازهای متفاوت افراد در در گذر زمان روابط انسانی و ارتباطات را شکل می دهد. برای مدیریت کردن روابط انسانها و برقراری ارتباط ، سبک های مدیریت و روابط انسانی در محیط ها سازمانی مختلف وجود دارد.

منابع :

محمد میر کمالی (1388) ، روابط انسانی در آموزشگاه ( تهران ، یسطرون ) ، فصل دوم